Czereśnie jak granaty ręczne czyli nie dajmy się zwariować straganowym terrorystom

On Czerwiec 25, 2015

Koniec czerwca i oraz lipiec to niewątpliwie czas na czereśnie.  Uliczne stragany i sklepowe półki uginają się sezonowych owoców i warzyw. Bardzo często możemy napotkać pięknie wyglądające,  błyszczące i… nadspodziewanie dużych rozmiarów czereśnie. Nie oszukujmy się – takich okazów, w sposób naturalny, to nawet Maja w Ogrodzie nie jest w stanie wyhodować. Wszystkie te owoce najczęściej wielkością zbliżone do granatów ręcznych są efektem stosowania ogromnej ilości sztucznych nawozów oraz środków ochrony roślin. Niby wszystko fajnie, bo od dawna jesteśmy faszerowani chemią w różnej postaci i suma summarum nie wiele jest nam w stanie zaszkodzić  – ale coraz częściej tęsknimy za smakami z dzieciństwa – jabłkami, wiśniami z ogrodów naszych dziadków, które choć mniej okazałe zupełnie inaczej smakowały.

apple_trees_trees_apple_blossom

Dlatego w uprawie amatorskiej  zachęcamy do sadzenia starych, przedwojennych odmian drzew owocowych, które są dużo bardziej odporne na szkodniki i choroby oraz nie wymagają wielu zabiegów uprawowych.

Dla wszystkich tych, którzy nie chcą być terroryzowani czereśniami gigantami rodem z kreskówek i filmów science fiction przestawiamy kilka cenionych, smacznych oraz co ważne dostępnych w sprzedaży odmian czereśni, które z powodzeniem  możemy sadzić w swoich ogródkach.

cherry

1)      Buttnera czerwona/ poznańska – wyhodowana w początku XIX w. w Niemczech. Powszechna odmiana produkcyjna. Rodzi duże owoce o sercowatym kształcie i żółtej skórce z obfitym czerwonym rumieńcem. Bardzo smaczna o aromatycznym słodkim miąższu. Owoce dojrzewają późno – nadają się do zbioru na koniec lipca.
Drzewo rośnie szybko, tworzy zwartą, szeroką koroną. Odmiana odporna na choroby, jednak wrażliwa na mróz.

2)      Czarna późna/ natolińska – Odmiana stara, nieznanego pochodzenia. Owoce duże – ciemnowiśniowe lub prawie czarne. Miąższ smaczny, ciemnoczerwony. Owoce bardzo odporne na transport. Owoce dojrzewają w połowie lipca. Drzewa tworzą dużą, rzadką koronę. Owocuje bardzo obficie. Odporna na mroź. Odmiana doskonała na przetwory i użytek deserowy.

3)      Sznajdera Późna – Odmiana niemiecka, wyhodowana w Gubinie w połowie XIX w. Owoce bardzo duże – ok. 9/10 g., wiśniowo brązowe, spłaszczone. Miąższ bardzo smaczny – słodko winny. Dojrzewa w drugiej dekadzie lipca. Drzewo tworzy piramidalną, luźną koronę. Plonuje umiarkowanie obficie. Mało podatna na choroby.

4)      Hedelfińska/ Lotka trzebnicka – stara odmiana niemiecka. Bardzo smaczna odmiana deserowa o dużym znaczeniu handlowym.  Owoce duże, wydłużone o sercowatym kształcie, lśniące, ciemnoczerwone. Miąższ słodko-winny. Dojrzewa w połowie lipca. Średnioodporna na choroby.

5)      Germersdorfska – Najcenniesza odmiana późna o wybitnych walorach smakowych. Owocuje obficie i regularnie. Wymaga ciepłego stanowiska stanowiska. Jest wrażliwa na mrozy, szczególnie na wiosenne i późnowiosenne przymrozki.

6)      Żabula (Jaboulay) – odmiana wyhodowana we Francji w pierwszej połowie XIX w. Owoce średniej wielkości  – ok. 5 – 7 g. Skórka ciemnoczerwona, lśniąca. Miąższ czerwony, zwarty, smaczny. Dojrzewa na koniec czerwca. Drzewo szybko rosnące z  nieregularną, szeroką koroną oraz powyginanymi konarami, o oryginalnym pokroju. Średnio odporna na choroby.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *